سلااااام، اولین روز زمستون به خیر. شما هم منتظر برف هستین؟ بعد از چند روزی که برای خودم طولانی بود (!) اومدم که پست بذارم و اینجوری شروع کنم که تمام این روزها تو فکرم بودین و همه اش دنبال فرصت بودم بیام با هم حرف بزنیم! راستش الان هم با گوشی ام ولی دیگه حسابی دلم واسه وبلاگ تنگ شده بود و گفتم هرجوری شده امروز که خونه ام پست بذارم. حقیقتش چند روز پیش اومدم و همه ی کامنت هاتون رو خوندم و کلی حس خوب ازتون گرفتم، اما فرصت نکردم جواب بدم. معذرت میخوام ازتون. چقدر جواب های قشنگی گرفتم از پست قبل، میدونستین که خیلی ممنونم ازتون واسه وقتی که میذارین؟!... من اولش میخواستم کلی فکر کنم و بهترین جوابی رو که میتونم بدم، که از اون لذت بخش تر برام نباشه ولی یه عالمه چیز به ذهنم رسیده و پایان هم نداره ظاهراً و نمیتونم هم بین شون انتخاب کنم. پس تصمیم گرفتم چند تایی که همین الان به ذهنم میرسه رو بنویسم: دیدن دونه های برف راه رفتن زیر نم بارون خزیدن زیر پتوی گرم توی سرمای زیاد آخ بستنی... که برام نوشته بودین... من عاشقشم! شکلات (خارجی باشه ، چون به نظرم اون ها نسبت به ما به درک بهتری از شکلات رسیدن!) و... با تمام سختی اش تونستم با گوشی یه پست بذارم :) حال دلتون خیلی خوب... لحظه هاتون پر از آرامش... + نوشته شده در دوشنبه ۱ دی ۱۳۹۹ ساعت 12:13 توسط یاسی |

فکر نکنید ممکنه این جا رو یادم بره ها! من حدود دو هفته ی پیش مجوز عجیبی برای کاری رو گرفتم! وقتی انجام شد حتما این جا هم مینویسم ازش... و این مجوز باعث شده روزهای من خیلی شلوغ تر از قبل بشه... به علاوه ی اینکه یک اتفاق ناخواسته ی یهویی دیگه هم افتاده تو زندگیم که با وجود مقابله در مقابلش، فکر میکنم دیگه باید اعتراف کنم... من وسط اون اتفاقم!!! خلاصه واقعا ۲۴ ساعتم داره کم میاد!!! این قدر شلوغ پلوغ شده که نمیدونم از کودوم اتفاق بنویسم...

تاریخ های زیادی رو تعیین کرده بودیم که جشن بگیریم... مناسبت های زیادی رو تعیین کرده بودیم و من حساب میکردم ما حداقل هر یک دو ماه جشن خواهیم گرفت و چقدر جذاب... اما نشد... الان داشتم میخوندم که ماندنی نوشته بود نشد سالگرد هامون رو اونجوری که میخوایم برگزار کنیم... منظور اون کرونا بود فکر کنم، ولی ما به دلایل دیگه بعضی از اولین جشن هامون خراب شدن!!! سعی کرد (کردیم) که جبران هم بکنیم... بد هم نبود... ولی چند شب پیش بهم گفت یه چیزی به ذهنم رسیده... میتونیم بعضی از تاریخ هامون رو عوض کنیم! اول خنده ام گرفت یکم فکر کردم دیدم آخ چقدر دلم میخواد یکی شون رو عوض کنیم و دیگه اون تاریخ، خاطره ی اون روز برام تکرار نشه! بهش گفتم ولی بعد گفتم آخه مگه میشه تاریخ رو عوض کرد! گفت همه چی دست خودمونه بیا به جای اون مثلا سالگرد همین یک ماه رو از این به بعد جشن بگیریم...! من سخت گیرم و اون آسون گیر... ما فرق میکنیم ولی من از این تفاوت حس خوبی داشتم! + نوشته شده در جمعه ۲۶ دی ۱۳۹۹ ساعت 13:54 توسط یاسی |

خبر این بود که قرار بود به زودی دفاع کنم... اما نتونستم! نرسیدم به تاریخی که استاد مشخص کرده بود... کم پیش میاد نرسم به deadline ها... ولی این بار نرسیدم... اون هم چه دفعه ای! حدود 6، 7 روز رو با استرس گذروندم، یکی دو شب کابوسش رو هم دیدم... به خاطر سرعت از کیفیت داشت کم میشد. خسته شدم و هر چی سعی کردم طبق برنامه فشرده ای که ریختم پیش برم نشد. تا اینکه چند روز پیش با خودم کنار اومدم... گفتم یا میشه یا نمیشه دیگه، این همه نگرانی نداره و یکم سرعتم رو کم کردم. الان مطمئنم نمیتونم سر تاریخ مشخص شده دفاع کنم ولی حالم بهتره! استرس ندارم و آروم تر پیش میرم و کیفیت پایان نامه ام داره برمیگرده به چیزی که دلم میخواد. قاعدتا شکست حس خوبی نیست! نمیدونم اسمش رو بذارم شکست یا نه ولی به هر حال به خواسته ام نرسیدم. اما من تمام سعی ام رو کردم و به همین خاطر حس بدی به خودم ندارم. دوباره تلاش میکنم تا زودتر تمومش کنم. بالاخره دفاع میکنم :) + نوشته شده در یکشنبه ۵ بهمن ۱۳۹۹ ساعت 14:32 توسط یاسی |